W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić». [Mt 11,25–27]
Jezus w dziękuje Ojcu w chwili, gdy wielu Go nie rozumie. Ta modlitwa odsłania logikę Królestwa. Bóg objawia się tym, którzy mają serce otwarte jak dzieci. „Mądrzy i roztropni” to ci, którzy ufają własnej samowystarczalności i nie zostawiają miejsca na łaskę. „Prostaczki” natomiast słuchają, ufają i przyjmują. Ich prostota jest dyspozycyjnością wobec Boga. W centrum fragmentu stoi prawda, że poznanie Ojca dokonuje się przez relację z Jezusem, który objawia Go w swojej pokorze i miłosierdziu. Ten tekst zaprasza do wiary opartej na wdzięczności i prostocie serca. Objawienie Boga jest darem dla tych, którzy naprawdę Go potrzebują.
ks. Karol Milewski SCJ
