W czwartek 30 kwietnia, o godzinie 12.30 na korytarzu otaczającym wirydarz Współbracia ze Wspólnoty Lublin II zgromadzili się wraz z Pracownikami domu oraz Pracownikami Sekretariatu Misji Zagranicznych i ZbieramTo aby śpiewem Litanii Loretańskiej zainaugurować maj – miesiąc dedykowany Matce Bożej. Okazją do tego niecodziennego spotkania był poświęcenie figury Matki Bożej, która została ofiarowana dla naszej Wspólnoty w Lublinie. 

Po poświęceniu został odczytany akt oddania naszej Wspólnoty i naszego domu pod opiekę Matki Bożej Czechowskiej.

Maryjo, śliczna Pani

Od dziś Matko Boża Czechowska.

Maryjo, przychodzimy do Ciebie... Przychodzimy, by odkryć, że Ty pierwsza do nas przychodzisz – przychodzisz z pośpiechem – jak kiedyś w góry do pewnego miasta w ziemi Judy by nieść pomoc, by dla nas stać się Świadkiem wielkich rzeczy, które uczynił Ci Wszechmocny, by przynieść nam Jezusa – Słowo – Błogosławiony owoc Twojego żywota. Biegniesz do nas Maryjo przez karty świętej Księgi, ukryta od początku (bereszit) w jej obrazach, zakamarkach kwadratowych hebrajskich czy też greckich liter. Przychodzisz do nas niosąc piękno człowieka uczynionego na obraz i podobieństwo Boga pod wieczór w szóstym dniu stworzenia – bo widział Bóg, że to, co stworzył było bardzo dobre, że było piękne. Przynosisz nam nadzieję zawartą w Protoewangelii – w Tobie dostrzegamy Niewiastę, której potomstwo pokona ostatecznie zło, zmiażdży głowę węża. W Tobie odczytujemy spełnienie przedziwnego proroctwa Adama: stała się Matką wszystkich żyjących – Maryjo, nowa Ewo. Twoje kroki słyszymy w dźwiękach Psalmu, kiedy w szacie wzorzystej prowadzą Cię do Króla, i podziwiamy kiedy w złocie z Ofiru stajesz po Jego prawicy. Z Tobą nasłuchujemy kroków Oblubieńca, ciesząc się kiedy się zbliża, biegnie po górach, skacze po pagórkach, kiedy w naszą codzienność wchodzi jak do komnaty wina. Maryjo, jak Rut pochylona nad kłosami, które staną się chlebem, zdolnym głód nasycić wszelki, odważna odwagą Judyty, pełna ufności zaufaniem Estery, Dzielna Niewiasto pełna mądrości Przysłów, Miriam tańcząca w zachwycie przed Bogiem i śpiewająca hymn wdzięczności za to, że spojrzał na uniżenie swojej Służebnicy.    

A Ty wciąż cierpliwie tłumaczysz Słowo, wyjaśniasz jak dzieciom, jak zagubionym wędrowcom wskazujesz drogę. Kierujesz dzisiaj nasz wzrok ku Bogu w Trójcy Jedynemu, Ojcu, Synowi i Duchowi świętemu.

Tobie Maryjo oddajemy naszą Wspólnotę. Najpierw tę małą, naszą Wspólnotę zakonną. Każdego z naszych współbraci: tych, którzy zaczynają dopiero drogę kapłańskiego życia i tych, którzy na swoich barkach niosą już ciężar lat, życiowych doświadczeń, pracy, choroby i cierpienia. Uproś nam wierność i miłość braterską, ucz gorliwości i wytrwałości w modlitwie i pracy, oddalaj wszelką niezgodę i fałsz, obdarzaj łaską nowych powołań.

Oddajemy Ci również tę większą Wspólnotę, którą tworzymy wraz z Braćmi i Siostrami, którzy pośród nas żyją i pracują: panie pracujące w kuchni, w pralni w domu, panów troszczących się o dom i ogród. Polecamy Ci wszystkich Pracowników Sekretariatu Misji Zagranicznych. Polecamy Księży i Studentów mieszkających w naszym domu. Otocz ich wszystkich swoją opieką

Pod Twoją obronę wreszcie oddajemy Matko tych wszystkich, których stawiasz na drogach naszego życia: naszych przyjaciół, naszych dobroczyńców, parafian, którym, posługujemy, dzieci, młodzież i studentów, którym staramy się przekazać wiedzę. Oddajemy Ci wszystkich, którzy pukają do drzwi naszego domu i do drzwi naszych serc: spraw by jedne i drugie nigdy nie pozostały zamknięte.  

Uczyń ten dom Twoim domem – małym Nazaretem. Bądź dla nas Matką:

Amen

Pod Twoją obronę…