Jubileusz 25- i 50-lecia życia zakonnego w Stopnicy

20 września w Stopnicy odbyły się uroczystości jubileuszowe księży sercanów, którzy świętowali 25. i 50. rocznicę życia zakonnego. Jubileusz był okazją do wspólnej modlitwy, wdzięczności za dar powołania oraz do spotkania przywołującego wydarzenia i osoby związane z minionymi latami życia zakonnego.

Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą w kościele pw. św. Antoniego w Kątach Starych. Wszystkich zgromadzonych powitał ks. Artur Sanecki SCJ, przełożony wspólnoty stopnickiej. Wokół jubilatów zgromadzili się współbracia sercanie, kapłani, parafianie, rodziny i przyjaciele. Na uroczystości był również obecny ks. Levi dos Anjos Ferreira SCJ, asystent przełożonego generalnego Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego. Mszy Świętej przewodniczył ks. Wiesław Święch SCJ, złoty jubilat, natomiast homilię wygłosił ks. Jacek Szczygieł SCJ, który w czasie formacji był wychowawcą srebrnych jubilatów.

Pięćdziesiąt i dwadzieścia pięć lat w sercańskiej wspólnocie

Złoty jubileusz 50-lecia życia zakonnego obchodzili: ks. Jerzy Deptuła SCJ, ks. Jerzy Sędzik SCJ, ks. Krzysztof Siłkowski SCJ, ks. Wiesław Święch SCJ oraz ks. Kazimierz Wójtowicz SCJ. Srebrny jubileusz 25-lecia ślubów zakonnych świętowali: ks. Przemysław Bukowski SCJ, ks. Jan Etel SCJ, ks. Tomasz Flak SCJ, ks. Paweł Leszko SCJ oraz ks. Damian Płatek SCJ.

Sylwetki jubilatów przedstawił przełożony prowincjalny, ks. Sławomir Knopik SCJ, przypominając najważniejsze etapy ich zakonnej i kapłańskiej drogi.

Ks. Krzysztof Siłkowski SCJ pochodzi z Suwałk. Po święceniach kapłańskich, które przyjął, jak wszyscy obecni złoci jubilaci w 1982 r., przez rok posługiwał w Stopnicy, a kolejne lata poświęcił pracy misyjnej. Początkowo był misjonarzem w Kongo - przez 9 lat - a w 1992 roku rozpoczął pracę misyjną na Białorusi. Pełnił posługę duszpasterską m.in. w Szarkowszczyźnie, Postawach i Baranowiczach. Dwukrotnie był proboszczem w Szarkowszczyźnie, a przez dwie kadencje pełnił również funkcję przełożonego wspólnoty terytorialnej na Białorusi. Od 2024 roku, ze względu na stan zdrowia, przebywa we wspólnocie przy ul. Radzyńskiej w Lublinie.

Ks. Wiesław Święch SCJ, pochodzący z Nowej Dęby, po krótkiej pracy duszpasterskiej rozpoczął studia z prawa kanonicznego w Rzymie. W latach 1985–2014 był misjonarzem w Finlandii, posługując m.in. w Tampere, Helsinkach, Kouvoli i Turku. Pełnił tam również odpowiedzialne funkcje, m.in. przełożonego regionu i dystryktu fińskiego, wikariusza biskupiego w Helsinkach oraz kanclerza kurii. Po powrocie do Polski w 2015 roku został wybrany przełożonym prowincjalnym i pełnił tę funkcję do 2021 roku. Następnie posługiwał m.in. jako kapelan w Pacanowie i w biurze dobroczyńców w Stopnicy. Obecnie jest pomocą duszpasterską w parafii w Węglówce.

Ks. Kazimierz Wójtowicz SCJ pochodzi z Dobczyc. Po święceniach pracował jako wikariusz w Ostrowcu Świętokrzyskim, Sosnowcu i Lublinie, a następnie pełnił funkcję ekonoma w domu macierzystym w Krakowie. Był także wikariuszem w Bełchatowie i proboszczem w Węglówce. Przez wiele lat posługiwał w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie, gdzie pełnił również funkcję przełożonego wspólnoty. Od 2016 roku jest związany ze wspólnotą w Tarnowie, gdzie pełni posługę pierwszego radnego i angażuje się w pracę Sekretariatu dla Dobroczyńców.

Wśród złotych jubilatów są również ks. Jerzy Deptuła SCJ oraz ks. Jerzy Sędzik SCJ, którzy ze względu na pełnioną posługę we Francji nie mogli uczestniczyć w uroczystości. Ks. Jerzy Deptuła SCJ pracuje w Strasburgu w Alzacji, natomiast ks. Jerzy Sędzik SCJ posługuje w La Capelle na północy Francji, w rodzinnej miejscowości założyciela Zgromadzenia, o. Leona Jana Dehona.

Srebrni jubilaci składali swoje pierwsze śluby zakonne właśnie w Stopnicy, 23 września 2001 roku, w tym samym kościele, w którym po 25 latach zgromadzili się na jubileuszowej Eucharystii.

Ks. Przemysław Bukowski SCJ pochodzi z Bełchatowa. Po święceniach przez kilka lat pracował duszpastersko, a następnie podjął studia filozoficzne we Fryburgu w Niemczech. Po powrocie pełnił m.in. funkcję prefekta studiów w seminarium w Stadnikach. Studiował również na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie, gdzie obronił doktorat z filozofii. Był ekonomem wspólnoty krakowskiej, angażował się w życie wspólnot w Stadnikach i Krakowie, a w latach 2017–2021 był redaktorem „Czasu Serca”. Obecnie łączy pracę naukową i wykłady z posługą kapelana Krakowskiego Oddziału Związku Podhalan.

Ks. Jan Etel SCJ pochodzi z Grodna na Białorusi i z tym miastem związana jest znaczna część jego kapłańskiej posługi. Był tam wikariuszem, administratorem, a następnie proboszczem. Przez wiele lat pełnił również funkcję ekonoma dystryktu białoruskiego, a przez dwie kadencje był jego przełożonym. Powierzono mu także zadanie tworzenia nowej parafii w Żdanowiczach i budowy kościoła. Od tego roku jest proboszczem w Lachowiczach.

Ks. Tomasz Flak SCJ po święceniach pracował jako wikariusz w Krakowie i Ostrowcu Świętokrzyskim. W 2011 roku został skierowany do Rzymu na kurs dla ekonomów, gdzie pozostał przez siedem lat, pomagając również ekonomowi generalnemu Zgromadzenia. Po powrocie do Polski podjął posługę w Sosnowcu – najpierw jako wikariusz, a od 2022 roku jako proboszcz. Jest również radnym wspólnoty, delegatem Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich ds. zakonów w diecezji sosnowieckiej, wikariuszem biskupim ds. życia konsekrowanego oraz członkiem Rady Kapłańskiej.

Ks. Paweł Leszko SCJ pochodzi z Lublina. Po święceniach pracował w Krakowie i Bełchatowie, a następnie przez rok posługiwał misyjnie w Finlandii. Po powrocie przez pięć lat był wikariuszem w Ostrowcu Świętokrzyskim, a od 2016 roku jest związany ze wspólnotą domu macierzystego w Krakowie. Angażował się w duszpasterstwo Talent, jest ekonomem wspólnoty oraz duszpasterzem Domus Mater. Podjął również studia doktoranckie z teologii moralnej na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II.

Ks. Damian Płatek SCJ pochodzi z Krynicy. Po święceniach był wikariuszem w Bełchatowie, a następnie przez pięć lat pracował w duszpasterstwie powołań w Stadnikach. W tym czasie rozpoczął studia z teologii na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie. W latach 2014-2016 pełnił funkcję wikariusza i katechety w Lublinie. Od 2016 roku związany był z Koszycami Małymi jako przełożony wspólnoty i dyrektor domu rekolekcyjnego. Od roku 2018 jest doktorem teologii pastoralnej. W 2022 roku rozpoczął posługę proboszcza parafii Matki Bożej Fatimskiej w Krakowie i przełożonego tamtejszej wspólnoty. Był wieloletnim misjonarzem krajowym, a od 2021 roku jest inicjatorem i dyrektorem Sercańskiego Centrum Duchowości. Aktualnie pełni również funkcję przewodniczącego Komisji Apostolskich.

Przedstawiając jubilatów, ks. Sławomir Knopik SCJ podkreślił, że jubileusz jest nie tylko okazją do spojrzenia wstecz, ale również do zawierzenia Bogu przyszłości. Zachęcił jubilatów, by nadal czerpali ze źródła, jakim jest Najświętsze Serce Jezusa, i przypomniał, że ich obecność oraz posługa są potrzebne Zgromadzeniu. Wyraził również pragnienie, aby ich życie zakonne i konsekracja były świadectwem, które będzie inspirować młodych do rozeznawania własnego powołania.

„Chcemy zobaczyć w was Chrystusa”

Rozpoczynając homilię, ks. Jacek Szczycgieł SCJ zwrócił uwagę na różnicę między tym, co widoczne w życiu jubilatów, a tym, czego nie sposób dostrzec z zewnątrz. Minione 25 czy 50 lat można opisać poprzez kolejne miejsca posługi, podejmowane zadania i pełnione funkcje. Nie da się jednak zobaczyć zmagań, rozczarowań, satysfakcji i najgłębszych pragnień, które przez te lata kształtowały ich życie.

– „A cóż dopiero dostrzec w was niewidzialnego Chrystusa, czystego, posłusznego, Chrystusa Oblata” – mówił ks. Jacek. Podkreślił, że jubileusz jest okazją nie tylko do wdzięczności za obecność jubilatów we wspólnocie, ale przede wszystkim do spojrzenia na ich życie przez pryzmat wiary.

Pomocą w takim spojrzeniu jest słowo Boże. Odnosząc do jubilatów słowa z pierwszego czytania, z proroka Izajasza: „Szukajcie Pana gdy się pozwala znaleźć„ oraz „Myśli moje nie są myślami waszymi, ani wasze drogi moimi drogami”, kaznodzieja zauważył, że ich życie jest świadectwem odkrywania Bożych myśli i Bożych dróg. Czystość, ubóstwo, posłuszeństwo i oblacyjność – mówił – są wyrazem myśli, uczuć i postaw samego Chrystusa. Ich wybór i wieloletnie trwanie nie byłyby możliwe bez Bożej inspiracji, która pojawiała się na różnych etapach życia.

W dalszej części homilii kaznodzieja odniósł się do słów św. Pawła: „Dla mnie żyć – to Chrystus”. Zachęcił jubilatów, by spojrzeli na swoje dotychczasowe życie zakonne i zapytali o sens podejmowanych przez lata prac, obowiązków i posług. Zauważył, że poprzez swoją codzienną obecność i pracę przyczyniali się do tego, aby świat stawał się „bardziej uporządkowany, piękniejszy, bardziej ludzki, a zarazem bardziej Boży, Chrystusowy”.

Komentując Ewangelię o robotnikach w winnicy, kaznodzieja zwrócił uwagę na obietnicę jednego denara dla wszystkich – zarówno tych, którzy pracowali od rana, jak i tych, którzy dołączyli później. W życiu zakonnym wiele ludzkich potrzeb i pragnień pozostaje niezaspokojonych, a podjęty styl życia nie przynosi ziemskiej „nagrody”, która mogłaby w pełni wynagrodzić jego wymagania. Prawdziwa nagroda pochodzi jednak od Chrystusa, który zna wierność człowieka i jego zaangażowanie.

W ewangelii gospodarz winnicy powtarzał: Czemu tu stoicie bezczynnie? Ks. Jacek zauważył, że słowo „bezczynnie” może stać się dla jubilatów impulsem do refleksji i nowej inspiracji. Jubileusz nie jest bowiem jedynie spojrzeniem wstecz, ale również zaproszeniem do dalszej odpowiedzi na Boże wezwanie.

„Chcemy dziś patrzeć na was, ożywieni Bożym słowem, chcemy zobaczyć w was Chrystusa, który was zainspirował, dla którego pracujecie i który chce was wynagrodzić” -powiedział na koniec kaznodzieja. Życzył jubilatom, aby właśnie w ten sposób potrafili patrzeć na siebie podczas jubileuszu i przez cały rok jubileuszowy.

Czas radości i wspomnień

Po zakończeniu Eucharystii jubilaci wraz z kapłanami koncelebrującymi Mszę Świętą stanęli do pamiątkowego zdjęcia, a następnie udali się do refektarza domu nowicjatu na uroczysty obiad.

Popołudniowa część spotkania miała wspomnieniowy charakter. W auli domu nowicjatu ks. Jakub Bieszczad SCJ, obecnie socjusz nowicjatu, przygotował prezentację opartą na materiałach z dawnych kronik.

Fotografie i zapisy z minionych lat stały się punktem wyjścia do opowieści jubilatów. Współbracia uzupełniali przedstawiane treści własnymi wspomnieniami, przywoływali osoby i wydarzenia, które pojawiały się na kolejnych zdjęciach. Nie zabrakło również pytań sprawdzających pamięć jubilatów – kto znajduje się na fotografii, kiedy i gdzie zostało wykonane dane zdjęcie czy jakie wydarzenie przedstawia.

Dawne fotografie nie były jedynie zapisem minionych wydarzeń, ale przypominały o ludziach, miejscach i doświadczeniach, które przez lata kształtowały sercańską wspólnotę.

Na zakończenie spotkania w imieniu wspólnoty życzenia jubilatom złożył ks. Artur Sanecki SCJ. Towarzyszyły im symboliczne upominki, będące wyrazem wdzięczności i pamięci współbraci.

Biuro prasowe Księży Sercanów

[zdjęcia A. Pukowska]