Jezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców». I nauczał codziennie w świątyni. Lecz arcykapłani i uczeni w Piśmie oraz przywódcy ludu czyhali na Jego życie. Tylko nie wiedzieli, co by mogli uczynić, cały lud bowiem słuchał Go z zapartym tchem. [Łk 19, 45-48]

 

Kościół to dom Boży. Miejsce inne niż wszystkie. Miejsce, gdzie chcę spotkać kochającego Ojca i ludzi, z którymi buduję wspólnotę wiary. Kościół to przestrzeń oczyszczenia, przemienienia, umocnienia i natchnienia. Kościół to mój DOM. Kościół to wspólnota wiary, nadziei i miłości.

Nie możemy o tym zapominać, nie możemy swojego domu zanieczyszczać. Dlatego gniew Jezusa opisany w tym fragmencie Ewangelii jest jak najbardziej słuszny. On broni wspólnotę przed złem. Przypomina, że dom Boży, to miejsce modlitwy, czyli spotkania z Miłością. Reakcja Jezusa jest tak gwałtowna, bo On nas kocha i nie chce naszej zguby. 

Ja też jestem domem Boga. On chce mieszkać w moim sercu, moim życiu i mojej codzienności. 

Proszę Cię, Panie, broń mnie od zła w moim sercu, moim życiu i mojej wspólnocie. Proszę Cię, bym stawał się coraz bardziej człowiekiem modlitwy.

 

ks. Adam Pawlak SCJ